کانون امام مهدی ملکان
مهدي موعود در کتب مقدسه هنديان
در کتابهاي مذهبي مقدّسي که در ميان هنديان به عنوان کتاب هاي آسماني شناخته شده وآورندگان اين کتاب ها به عنوان پيامبر شناخته مي شوند، تصريحات زيادي به وجود مقدّس مهدي موعود (عليه السلام) وظهور مبارک آن حضرت شده است که قسمتي از آنها از نظر خوانندگان گرامي مي گذرد.
بشارت ظهور حضرت مهدي در کتاب اوپانيشاد
در کتاب (اوپانيشاد) که يکي از کتب معتبره واز منابع هندوها به شمار مي رود، بشارت ظهور مهدي موعود (عليه السلام) چنين آمده است:
(اين مظهر ويشنو (مظهر دهم) در انقضاي کلّي يا عصر آهن، سوار بر اسب سفيدي، در حالي که شمشير برهنه درخشاني به صورت ستاره دنباله دار در دست دارد ظاهر مي شود، وشريران را تماماً هلاک مي سازد، وخلقت را از نو تجديد، وپاکي را رجعت خواهد داد… اين مظهر دهم در انقضاي عالم ظهور خواهد کرد).(1)
با اندک تأملي در جملات بشارت فوق، ظاهر مي شود که مقصود از (مظهر ويشنو) همان وجود مقدّس حجة بن الحسن العسکري (عليه السلام) است; زيرا طبق روايات متواتر اسلامي آن حضرت در آخر الزمان ودر پايان جهان، ظهور خواهد نمود وبا شمشير قيام خواهد کرد، وتمامي جباران وستمگران روي زمين را از بين خواهد برد، ودر دوران حکومت آن مظهر قدرت خداوندي، جهان، آفرينش نويني خواهد يافت.
(مهدي (عليه السلام) بر اسب دست وپا سفيدي سوار است)
اين عنوان که در دومين فراز بشارت کتاب (اوپانيشاد) آمده است، در اخبار معصومين (عليهم السلام) بدان اشاره شده که براي نمونه برخي از آنها را در اينجا مي آوريم:
در حديثي از حضرت امير مؤمنان علي (عليه السلام) روايت شده که در مورد ظهور مبارک حضرت مهدي (عليه السلام) وبه هنگام حرکت آن حضرت از نجف به سوي مسجد سهله فرموده است:
(کَأنِّي بِهِ وقدْ عَبرَ مِنْ وادِي السّلام إلي مَسْجِدِ السَّهْلَةِ عَلي فَرَس مُحَجَّل لَهُ شِمْراخٌ يُزهِو وهُوَ يَدْعُو ويقول في دعائهِ…).(2)
(گويي او را با چشم خود مي بينم که در نزديکي نجف از وادي السلام عبور کرده، به سوي مسجد سهله پيش مي رود در حالي که بر اسب دست وپا سفيدي سوار است که پيشاني سفيد ودرخشنده اي دارد، وهمه درخشندگي آن را چون چراغ وستاره مي بينند واو در آن حال دعا مي خواند…)
بشارت ظهور حضرت مهدي در کتاب باسک
در کتاب (باسک) که از کتب مقدّسه آسماني هندوهاست، بشارت ظهور حضرت ولي عصر (عليه السلام) چنين آمده است.
(دور دنيا تمام شود به پادشاه عادلي در آخر الزمان، که پيشواي ملائکه وپريان وآدميان باشد، وحق وراستي با او باشد، وآنچه در دريا وزمين ها وکوه ها پنهان باشد همه را بدست آورد، واز آسمان ها وزمين وآنچه باشد خبر دهد، واز او بزرگتر کسي به دنيا نيايد).(3)
بشارت ظهور حضرت مهدي در کتاب پاتيکل
در کتاب (پاتيکل) که از کتب مقدّسه هنديان مي باشد وصاحب اين کتاب از اعاظم هند است وبه گمان پيروانش، صاحب کتاب آسماني است، بشارت ظهور مبارک حضرت مهدي (عليه السلام) چنين آمده است:
(چون مدّت روز تمام شود، دنياي کهنه نو شود وزنده گردد، وصاحب ملک تازه پيدا شود از فرزندان دو پيشواي بزرگ جهان که يکي (ناموس آخر الزمان) وديگري (صديق اکبر).
يعني وصي بزرگتر وي که (پشن) نام دارد. ونام آن صاحب ملک تازه، (راهنما) است، به حق، پادشاه شود، وخليفه (رام) باشد، وحکم براند، واو را معجزه بسيار باشد. هر که پناه به او برد ودين پدران او اختيار کند، سرخ روي باشد در نزد رام).
و دولت او بسيار کشيده شود، وعمر او از فرزندان (ناموس اکبر) زياده باشد، وآخر دنيا به او تمام شود. واز ساحل درياي محيط وجزاير سرانديب وقبر بابا آدم (عليه السلام) واز جبال القمر تا شمال هيکل زهره، تا سيف البحر واقيانوس را مسخر گرداند، وبتخانه (سومنات) را خراب کند. و(جگرنات)(4) بفرمان او به سخن آيد وبه خاک افتد، پس آن را بشکند وبه درياي اعظم اندازد، وهر بتي که در هر جا باشد بشکند).(5)
از آنجا که در اين بشارت، الفاظ وتعابيري به کار رفته است که امکان دارد براي بعضي از خوانندگان نا مفهوم باشد بعضي از آنها را جهت روشن تر شدن مطلب توضيح مي دهيم:
1 ـ مقصود از (ناموس آخر الزمان)، ناموس اعظم الهي، پيامبر خاتم حضرت محمّد بن عبدالله (صلي الله عليه وآله وسلم) است.
2 ـ پشن، نام هندي حضرت علي بن ابي طالب (عليه السلام) است.
3 ـ صاحب ملک تازه، آخرين حجّت خداوند حضرت ولي عصر (عليه السلام) است وراهنما، نام مبارک حضرت مهدي (عليه السلام) است که بزرگترين نماينده راهنمايان الهي ونام مقدّس وي نيز، هادي ومهدي وقائم به حق است.
4 ـ کلمه (رام) به لغت (سانسکريتي) نام اقدس حضرت احديت (خدا) است.
5 ـ اين جمله (هر که به او پناه برد، ودين پدران او اختيار کند، در نزد رام، سرخ روي باشد) صريح است در اين که، حضرت مهدي (عليه السلام) جهانيان را به دين اجداد بزرگوارش، اسلام، دعوت مي کند.
6 ـ سومنات ـ بنا به نوشته علاّمه دهخدا، در کتاب لغت نامه بتخانه اي بوده است در (گجرات). وگويند: سلطان محمود غزنوي آن را خراب کرد، و(منات) را که از بتهاي مشهور است ودر آن بتخانه بود، شکست. وگويند: اين لغت هندوي است که مفرّس شده وآن نام بتي بود، ومعني ترکيبي آن (سوم، نات) است: نمونه قمر، زيرا (سوم) به لغت هندوي قمر را گويند، ونات، تعظيم است. براي اطلاع بيشتر به لغت نامه دهخدا، ماده (سومنات) مراجعه فرماييد.
7 ـ واما (جگرنات) به لغت سانسکريتي، نام بتي است که هندوها آن را مظهر خدا مي دانند.
بشارت ظهور حضرت بقية اللّه در کتاب وشن جوک
در کتاب (جوک) که رهبر جوکيان هندو است واو را پيامبر مي دانند، در باره بشارت ظهور حضرت (بقية الله)- ارواحنا فداه – ورجعت گروهي از اموات در دوران حکومت عدالت گستر آن حضرت، چنين آمده است:
(آخر دنيا به کسي برگردد که خدا را دوست مي دارد واز بندگان خاص او باشد ونام او (خجسته) و(فرخنده) باشد. خلق را، که در دين ها اختراع کرده وحق خدا وپيامبر را پايمال کرده اند، همه را زنده گرداند وبسوزاند، وعالم را نو گرداند، وهر بدي را سزادهد، ويک (کرور) دولت او باشد که عبارت از چهار هزار سال است، خود او واقوامش پادشاهي کنند).(6)
دو کلمه (فرخنده) و(خجسته) در عربي به (محمّد ومحمود) ترجمه مي شود واين هر دو اسم، نام مبارک حضرت مهدي- ارواحنا فداه – مي باشد، وشايد هم اشاره به (محمّد) و(احمد) باشد; زيرا در روايات اسلامي وارد شده است که حضرت مهدي- ارواحنا فداه – دو نام دارد، يکي مخفي وديگري ظاهر است، نامي که مخفي است (احمد) وآن که ظاهر است (محمّد) مي باشد.
بشارت ظهور حضرت ولي عصر در کتاب ديد
در کتاب (ديد) که از کتب مقدسه هنديان است بشارت ظهور مبارک حضرت ولي عصر- ارواحنا فداه – چنين آمده است:
(پس از خرابي دنيا، پادشاهي در آخر الزمان پيدا شود که پيشواي خلايق باشد، ونام او (منصور) باشد وتمام عالم را بگيرد، وبه دين خود در آورد، وهمه کس را از مؤمن وکافر بشناسد، وهر چه از خدا بخواهد بر آيد).(7)
در برخي از روايات اسلامي، ائمّه معصومين (عليهم السلام) (منصور) را يکي از اسامي مبارک حضرت مهدي- ارواحنا فداه – خوانده، وآيه شريفه:
(ومَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسرِفُ فِي القَتلِ اِنَّهُ کانَ مَنْصوراً).(8)
(هر انکه مظلوم کشته شود ما براي ولياو حق – قصاص – قرار داديم،پس در کشتن اسراف نميکند، همانا او ياري شده است.)
را به آن حضرت تفسير نموده اند که آن يگانه باز مانده حجج الهي، وليّ خون مظلومان ومنصور ومؤيّد من عند الله است.
ودر همين رابطه در ضمن حديثي از امام باقر (عليه السلام) روايت شده است که فرمود:
(القائِمُ مِنّا مَنصُورٌ بالرُّعْبِ، مُؤيَّدٌ بِالنَّصْرِ، تُطوي لَهُ الأرضُ، وتَظهَرُ لَهُ الکُنُوزُ، وَيبلغ سُلطانُهُ المَشرِقَ والمَغرِبَ).(9)
(قائم ما به وسيله رعب (در دل دشمنان) ياري مي شود، وبا نصرت الهي تأييد مي گردد، زمين زير پايش پيچيده مي شود، وگنجهاي زمين براي او ظاهر مي شود، ودولت او به شرق وغرب عالم مي رسد).
بشارت ظهور حضرت قائم در کتاب دادتگ
در کتاب (دادتگ) که از کتب مقدّسه برهمائيان هند است، بشارت ظهور مبارک حضرت (قائم- ارواحنا فداه -) چنين آمده است:
(بعد از آن که مسلماني به هم رسد، در آخر الزمان، واسلام در ميان مسلمانان از ظلم ظالمان وفسق عالمان وتعدّي حاکمان ورياي زاهدان وبي ديانتي امينان وحسد حاسدان بر طرف شود وبه جز نام از آن چيزي نماند، ودنيا مملو از ظلم وستم شود، وپادشاهان، ظالم وبي رحم شوند، ورعيّت بي انصاف گردند ودر خرابي يکديگر کوشند وعالم را کفر وضلالت وفساد بگيرد، دست حق به در آيد، وجانشين آخر (ممتاطا)(10) ظهور کند ومشرق ومغرب عالم را بگيرد وبگردد همه جا (همه جهان را) وبسيار کسان را بکشد، وخلايق را هدايت کند، وآن در حالتي باشد که ترکان، امير مسلمانان باشند، و(او) غير از حق وراستي از کسي قبول نکند).(11)
آنچه در اين بشارت وبشارتهاي قبلي در مورد ظهور مبارک حضرت مهدي- ارواحنا فداه – آمده است، اکثر آنها بدون کم وکاست با روايات اسلامي منطبق است، وممکن است; برخي تصوّر کنند که شايد بعضي از مطالب اين پيشگويي کمي اغراق آميز است، ولي بايد توجّه داشت که همه فرازهاي اين پيشگويي که در ضمن، تعدادي از علايم ظهور را نيز بر شمرده است در بسياري از روايات اسلامي آمده وحتّي در دو حديث بسيار مفصّل وطولاني که از رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) وامام صادق (عليه السلام) در مورد حوادث قبل از ظهور از آن دو بزرگوار نقل شده به تفصيل سخن رفته است که ما به جهت اختصار از نقل آنها صرف نظر مي نماييم، وعلاقه مندان مي توانند به منابعي که در پاورقي آورده ايم، مراجعه فرمايند.(12)
بشارت ظهور حضرت حجة اللّه در کتاب ريگ ودا
در کتاب (ريک ودا) که يکي از کتب مقدّسه هند است، بشارت ظهور حضرت حجة الله- ارواحنا فداه – چنين آمده است:
(ويشنو، در ميان مردم ظاهر مي گردد… او از همه کس قوي تر ونيرومندتر است… در يک دست (ويشنو) (نجات دهنده) شمشيري به مانند ستاره دنباله دار ودست ديگر انگشتري درخشنده دارد هنگام ظهور وي، خورشيد وماه تاريک مي شوند وزمين خواهد لرزيد).(13)
در اين بشارت، از ظهور انساني ممتاز وبا عظمت وبرخي از نشانه هاي ظهور وي سخن رفته است که در وقت ظهور با شمشير آتشبار که بسان ستاره دنباله دار است، قيام مي کند. واين تعبير (يعني: قيام با شمشير) تعبير دقيق ولطيفي است که مضمون آن در رابطه با ظهور حضرت ولي عصر (عليه السلام) در احاديث اسلامي نيز آمده است.
بشارت ظهور آخرين حجت خدا در کتاب شاکموني
در کتاب (شاکموني) که از کتب مقدّسه هنديان مي باشد وبه اعتقاد کفره هند، پيغمبر صاحب کتاب است ومي گويند: وي بر اهل خطا وختن مبعوث بوده است، بشارت ظهور آخرين حجّت خدا حضرت ولي عصر- ارواحنا فداه – چنين آمده است:
(پادشاهي ودولت دنيا به فرزند سيّد خلايق دو جهان (گشن) بزرگوار تمام شود، واو کسي باشد که بر کوه هاي مشرق ومغرب دنيا حکم براند وفرمان کند، وبر ابرها سوار شود، وفرشتگان کارکنان او باشند، وجنّ وانس در خدمت او شوند، واز (سودان) که زير خط (استوا) است تا سرزمين (تسعين) که زير قطب شمالي است وماوراي بحار وماوراي اقليم هفتم وگلستان ارم تا باغ شداد را صاحب شود، ودين خدا يک دين شود ودين خدا زنده گردد، ونام او (ايستاده) باشد، وخداشناس باشد).(14)
(گشن) در لغت هندي نام پيامبر اسلام (صلي الله عليه وآله وسلم) است که در اين بشارت فوق، فرزند برومند وي را به نام (ايستاده) و(خدا شناس) ناميده، چنان که شيعيان او را (قائم (عليه السلام)) وحضرت مهدي- ارواحنا فداه – مي خوانند.
و امّا موضوع سوار شدن آن حضرت بر ابرهاي آسمان که در اين بشارت آمده است، يکي از بزرگترين امتيازات آن موعود مسعود است که نه تنها در بشارت فوق ومکرّراً در بشارتهاي انجيل از آن سخن رفته است; بلکه در روايات متواتره اسلامي نيز به صورت يک امر جدّي وخارق العاده مطرح گرديده است.
زيرا پيامبر اکرم (صلي الله عليه وآله وسلم) وامامان معصوم (عليهم السلام) در مواردي که از ظهور مبارک آن ولي مطلق الهي سخن رانده اند، سير وحرکت آن مصلح بزرگ جهاني را در ايّام ظهور خارق العاده دانسته، وبه پيروان خود مژده داده اند که حضرت مهدي (عليه السلام) با قدرت وجلال در حالي که بر ابرهاي آسمان سوار است، ظهور خواهد فرمود.
اينک براي اثبات اين مدّعا ودلگرمي منتظران ظهور آن يگانه منجي عالم، به چند نمونه از احاديث وارده اشاره مي کنيم:
1 ـ علاّمه مجلسي در ضمن حديثي از پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) نقل کرده که آن حضرت فرمود: خداوند در شب معراج خطاب به من کرد وفرمود:…
(… ولاَُطَهِّرَنَّ الأَرْضَ بآخِرِهِمْ من أَعْدائي، ولاَُمَلِکَنَّهُ مَشارِق الأَرْضِ ومَغارِبَها، ولأُسَخِّرَنَّ لَهُ الرِّياحَ، ولاَُذَلِلَنَّ لَهُ السَّحابَ الصِعابِ، ولأرقينّهُ في الأسباب، ولأنصرنّهُ بجندي، ولاَُمِدَّنِّهُ بِمَلائِکَتِي، حتّي يُعْلِنَ دَعْوَتِي، وَيَجْمَعَ الخَلْقَ عَلي تَوحيدِي، ثُمَّ لاَُدِيمنّ مُلکَهُ، وَلاَُداوِلَنَّ الأيّامَ بَيْنَ أوْلِيائِي إلي يَوْم القِيامَةِ).(15)
(… وزمين را به وسيله او از دشمنانم پاک مي سازم; شرق وغرب جهان را به او تمليک مي نمايم; بادها را به تسخير او در مي آورم; ابرهاي سخت ونا آرام را براي او رام مي گردانم، برترين ابزارها را در اختيار او مي گذارم، با سپاه خود او را ياري نموده وبا فرشتگانم او را مدد وتقويت مي نمايم، تا دعوت مرا آشکار سازد وهمه مخلوقات را بر توحيد من گرد آورد. آنگاه دولت او را پايدار نموده ودوران حکومتش را تا پايان روزگار بين دوستانم جاودانه مي سازم).
2 ـ در حديثي از امام باقر (عليه السلام) روايت شده است که فرمود:
(أما إنّ ذا القَرْنَيْنِ قَدْ خُيِّرَ السَّحابَيْنِ، فَاختارَ الذَّلُولَ وذَخَرَ لِصاحِبِکُمُ الَصَّعْبَ.
فَقِيلَ لَهُ: وما اَلصَّعْبُ؟
فَقالَ: ما کانَ مِنْ سَحاب فِيهِ رَعْدٌ وَصاعِقَةٌ وبَرْقٌ، فَصاحِبُکُمْ يَرْکَبُهُ!. أما إنَّهُ سَيَرْکَبُ السَّحابَ، ويَرْقَي فِي الأسبابِ: أسبابِ السَّماوات السَّبْعِ والأَرَضِينَ السَّبع).(16)
(ذوالقرنين ميان دو ابر مخير شد: يکي ابر رام وديگري ابر نا آرام، واو ابر رام را براي خود بر گزيد وابر نا آرام را براي صاحب شما نگه داشت.
گفته شد: ابر نا آرام چيست؟
فرمود: ابري که با رعد وبرق وغرّش باشد، که صاحب شما سوار بر آن خواهد شد. آري! صاحب شما سوار ابر مي شود، همه اسبابها وابزارها را زير پا مي گذارد، اسبابهاي هفت آسمان وهفت زمين را).
بشارات ظهور حضرت مهدي در کتاب تورات
در کتاب تورات که از کتب آسماني به شمار مي رود وهم اکنون در دست اهل کتاب ومورد قبول آنها است، بشارات زيادي از آمدن مهدي موعود وظهور مصلحي جهاني در آخر الزمان آمده است که چون مضمونهاي آن بشارات در قرآن کريم واحاديث قطعي ومتواتر اسلامي به صورت گسترده اي وارد شده ونشان مي دهد که مسأله (مهدويّت) اختصاص به اسلام ندارد، قسمتي از آن بشارات را در اينجا مي آوريم، وبرخي از نکات آنها را توضيح مي دهيم تا موضوع تشکيل حکومت واحد جهاني، وتبديل همه اديان ومذاهب مختلف به يک دين وآيين مستقيم، برهمگان روشن شود.
گفتني است که چون در کتاب (عهد عتيق) (يعني: تورات وملحقات آن) همچون کتاب انجيل، از بازگشت ورجعت حضرت عيسي (عليه السلام)سخن به ميان آمده است واين مطلب، رابطه مستقيم با ظهور حضرت مهدي (عليه السلام)دارد، در ضمن بشارات ظهور حضرت مهدي (عليه السلام)، فرازهايي از (تورات) را آورده ايم تا دانسته شود که قوم يهود نيز بر اساس آنچه در کتابهاي مذهبي خودشان آمده است همچون مسلمانان به (رجعت) وبازگشت حضرت مسيح (عليه السلام)معتقدند. ودر اين باره ترديد ندارند که بالاخره روزي فرا مي رسد که حضرت عيساي روح الله (عليه السلام)به زمين باز مي گردد وبرخي از آنها را تنبيه واز برخي ديگر انتقام مي گيرد، هر چند که بسياري از آنان بر اثر آيات ومعجزاتي که از حضرت مهدي (عليه السلام)و عيساي مسيح (عليه السلام)مي بينند ايمان آورده وتسليم مي شوند ودر برابر حق خاضع وخاشع مي گردند.
پاورقى:
(1) اوپانيشاد، ترجمه محمّد داراشکوه (از متن سانسکريت) ج 2، ص 637.
(2) دلائل الامامة، ص 244 ـ منتخب الاثر، ص 519 ـ بحار الانوار، ج 52، ص 391، ح 214.
(3) بشارات عهدين، ص 246 ـ علائم الظهور کرماني، ص 18 ـ لمعات النور في کيفية الظهور، ج 1، ص 19، نور الانوار، ص 86، نور هفتم.
(4) جگرنات به لغت سانسکريت نام بتي است که هندوها آن را مظهر خدا مي دانند.
(5) علائم الظهور کرماني ص 17; لمعات شيرازي، ج 1، ص 18 ; نور الانوار، نور هفتم ; بشارات عهدين، ص 246 به نقل از کتاب زبدة المعارف، ذخيرة الالباب وتذکرة الاولياء.
(6) بشارات عهدين، ص 272 ـ علائم الظهور کرماني، ص 18.
(7) بشارات عهدين، ص 245; او خواهد آمد، ص 66; علائم الظهور کرماني، ص 18.
(8) سوره اسراء، آيه 33، جهت اطلاع بيشتر به کتاب المحجّة ص 127 ـ 129 مراجعه فرماييد.
(9) بحار الانوار، ج 52، ص 191، ح 24 ; بشارة الاسلام، ص 99 ; ومنتخب الاثر، ص 292.
(10) ممتاطا: در زبان هندي به معني (محمّد) است.
(11) علائم الظهور کرماني، ص 18 ـ او خواهد آمد، ص 80.
(12) بحار الانوار، ج 6، ص 306 از رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) وج 52، ص 254 از امام صادق (عليه السلام) ـ کافي، ج 8، ص 36، 42 ـ مهدي موعود، ص 1036، 1045 وبسياري از منابع ديگر از تفسير وحديث.
(13) او خواهد آمد، ص 65 به نقل از کتاب ريگ ودا، ماندالاي 4 و16 و24.
(14) بشارات عهدين، ص 242 ـ علائم الظهور کرماني، ص 17 ـ او خواهد آمد ص 65.
(15) بحار الانوار،ج 52، ص 312.
(16) بحار الانوار، ج 52، ص 321.