برهان قاطع آيت الله العظمي بهجت بر زنده بودن امام زمان(عليه السلام)
نويسنده : احمدرضا زارعان
شايد محکمترين دليل بر زنده بودن وجود مبارک حضرت حجت (عليه السلام) دليلي است که مرجع فقيد جهان تشيع، حضرت آيت الله العظمي بهجت(ره) در اثناي دروس خود تقرير کرده اند:
( حقيقت اسلام، در ايمان است، به دليل آيه: أليوم أكملت لكم دينكم (1) و انما وليكم الله و رسوله و الذين آمنوا(2) و امثال اين ها.
انسان عاقل، متوجه مى شود كه نبى، وصى مى خواهد. وصايت تكوينا بقاى نبوت است . بنده نديده ام كه كسى اين گونه بگويد، ولى حقيقت مطلب همين است كه دليل بر وجود بقيه الله (عجل الله تعالى فرجه الشريف ) در اين زمان، از ابتداى غيبت صغرى تاكنون، همان روايت ثقلين است با ضميمه اى كه در آن است:
انى تارك فيكم الثقلين كتاب الله و عترتى …سألت ربى أن يجمع بينهما و أن لا يفرق بينهما فاستجاب لى (3)
اين روايت، با ضميمه سألت ربى … دليل بر اين است كه در هر جا و هر زمانى كه قرآن هست و مأمور به، به طورى كه مرجع است، حالا يا صورتا يا واقعا يا بعضا يا تماما، هرجا كه قرآن باشد، شارح قرآن هم بايد باشد، وصى پيغمبر هم بايد باشد، يعنى، بقاء خود صاحب قرآن كه انما يعرف القرآن من خوطب به (4) خودش بايد باشد. هر زمان كه اسلام و قرآن هست، در همان زمان قائم، و ولى و عالم به اسلام و شارح قرآن كه خود خدا معين كرده است، بايد باشد. لا يفرق بينهما! نمى شود قرآن باشد ولى شارح قرآن نباشد!
لذا در خود روايات اهل تسنن، الى ماشاءالله، مواردى را ملاحظه مى كنيد كه در مورد آيه شريفه قرآن يا در مورد احكامى كه آنان صادر كرده اند، حضرات معصوم خصوصا حضرت امير (عليه السلام )، آن ها را توضيح و تبيين كرده اند، به طورى كه اهل سنت نقل كرده اند كه عمر در هفتاد موضع گفته است:
لو على لهلك عمر(5) يا مثلا زمانى كه وجود مقدس رسول الله (صلى الله عليه و آله و سلم ) از دنيا رفت، برادر ابوبكر آمد گفت: محمد لا يموت ؛ )پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم ) نمى ميرد(ابوبكر براى اثبات مرگ پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) به اين آيه شريفه افان مات أو قتل انقلبتم على اعقابكم (6) استدلال كرد، و حال اين كه اين نكته را نفهميده كه )ان )در آيه شريفه قرآن )ان )شرطيه است و به اين معنا نيست كه پيامبر مى ميرد يا كشته مى شود، بلكه بايد به اين آيه شريفه قرآن كل نفس ذائقه الموت (7) استدلال كرد. اين آيه، براى مرگ كليه نفوس، دليل است نه آن آيه شريفه أفاين مات ….
واقعا آيا اينان شارح قرآن بودند؟! همين شارح بودن اهل بيت براى آيات شريفه قرآن كه در موارد عديده اى از آن را خود اهل تسنن نقل كرده اند، دليل قطعى بر ولايت و وصايت حضرات معصوم (عليه السلام ) است . روايت ثقلين با آن ضميمه اى كه در آن است، دليل قطعى بر وجود امام زمان حى الى زمان ظهور است، نه اينكه بعدا موجود و متولد مى شود.) (8)
پينوشتها:
1- سوره مباركه مائده، آيه 3: )امروز دين شما را كامل كردم ).
2- سوره مباركه مائده، آيه 55: )سرپرست و ولى شما، تنها خداست و پيامبر او و كسانى اند كه ايمان آورده اند.(
3- )من دو چيز گرانبها از خود به جا مى گذارم كتاب خدا و اهل بيتم . از پروردگار خواستم كه آن دو را با هم قرار دهد و از هم جدايشان نسازد خداوند هم اجابت فرمود(اين حديث در كتب و منابع روايى اهل سنت به صورت هاى مختلف و به طور متواتر نقل شده است از باب نمونه به صحيح مسلم 7: 122؛ سنن ترمذى 5: 662.
4- بحارالانوار 24: 238، 46: 350؛ الكافى 8: 311؛ )قرآن را فقط كسى كه طرف خطاب آن است مى فهمد.(
5- الاستيعاب 3: 40؛ فيض القدر 3: 357. )اگر على نبود عمر هلاك مى شد(
6- سوره مباركه آل عمران، آيه 144: )آيا اگر او بميرد و يا كشته شود شما به عقب برمى گرديد.(
7- سوره مباركه آل عمران، آيه 185: )هركسى مرگ را مى چشد(
8- فيضى از وراى سكوت: 27.
برگرفته از سايت راسخون
کانون امام مهدی ملکان